|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||
 Binaural beat Binaural beats verwijst naar een technologie die twee verschillende tonen genereert, één toon voor het linkeroor en een andere toon voor het rechteroor. Het verschil tussen deze tonen is meestal klein, van 1 Hz tot 20 Hz. Het kleine verschil tussen de twee tonen zorgt ervoor dat het brein een derde toon genereert als een zweving van de twee verschillende (maar op elkaar gelijkende) tonen in het linker- en rechter oor. Deze derde toon wordt de binaural beat genoemd, en heeft een frequentie die overeenkomt met het verschil tussen de twee tonen. Indien de linkertoon 150 Hz is, en de rechtertoon 143 Hz, is de binaural beat 7 Hz. Het voordeel hiervan is dat met een kleine koptelefoon, toch lage tonen gesimuleerd kunnen worden. Ontdekking Het effect werd ontdekt in 1839 door Heinrich Wilhelm Dove. Sindsdien bleef het lange tijd een wetenschappelijk curiosum, tot het 134 jaar later weer onder de aandacht kwam door een publicatie van Gerald Oster, getiteld "Auditory Beats in the Brain" (Scientific American, 1973). |
|
||
| Deze tekst is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License. Bron Wikipedia. | |||